Bullying: Μια Σκοτεινή Πραγματικότητα για το Μέλλον

Το Μπούλινγκ, στα αγγλικά λεγόμενο ως εκφοβισμός, είναι κάτι που πολύ πρόσφατα, ξεκίνησε να υπεισέρχεται στον δημόσιο διάλογο, ως φαινόμενο και θεωρητική του μελέτη.Έχει όμως μακρά ιστορία, πολλά ανώνυμα και όποια ομολογημένα επώνυμα θύματα, που μπορεί κανείς να πει ότι αν ήταν πόλεμος, θα προσέγγιζε τα θύματα της Βέρμαχτ. Ακούγεται ειρωνικό,αλλά δεν είναι. Ο εκφοβισμός ήτανε μία από τις αιτίες πρόσφατων τραγωδιών, όπως στο σχολείο Κολούμπια, και στα δικά μας δεδομένα η περίπτωση του μικρού Άλεξ, αλλά και του φοιτητή Ευάγγελου Γιακουμάκη: από τη μία η σύνθετη αφορμή που έδωσε,η οπλοκατοχή στις ΗΠΑ, το Gaming, αλλά και η υποβάθμιση της προσωπικότητας των δραστών, που αυτοκτόνησαν, ως την εξαφάνιση και την δολοφονία του μικρού Άλεξ και την αυτοκτονία του φοιτητή Γιακουμάκη, είναι ξεκάθαρο ότι ο εκφοβισμός δύναται να οδηγήσει στα άκρα το άτομο. Και αντίστοιχα την απάντηση στην επιθετικότητα να την στρέψει ή πάνω του ή ακόμα και στους θύτες αμυνόμενος, ή σε απλώς τρίτους καταστροφικά.

Πέραν των περιπτώσεων αυτών, κι άλλες απασχόλησαν, φυσικά, τον δημόσιο διάλογο. Άνθρωποι που δυσανεκτούν ανεξήγητα(;), και παράλογα στο διαφορετικό, αν δεν το εκλογικεύουν, αισθάνονται αναπόδεικτα όπως φαίνεται, ότι πρέπει να ισιώσουν περίπου μεσσιανικά, ότι μοιάζει παράξενο, παράταιρο, ανόμοιό τους. Παντού είναι παραδόξως, όπως ομολογούν οι αντίστοιχοι φορείς στο σχολείο, στα πανεπιστήμια, στον στρατό, στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας, οι μάχες για την ατομική υπόληψη δεν σταματούν.

Σε πρόσφατες έρευνες, η Ελλάδα έρχεται 4η στον σχολικό εκφοβισμό, και παρά τις υποσχέσεις για καταπολέμηση του,το φαινόμενο δεν ελαττώνεται δραστικά. Πλην αυτού, ο εκφοβισμός είναι κάτι που δεν είναι ξένο και με το φαινόμενο της μετουσίωσης. Η εργασιακή ιεραρχία και γενικά η ιεραρχία, δεν σταματά, για να εφαρμοστεί το ορθόν, να χρησιμοποιεί έως και την προσβολή για να το επιτύχει, η οποία με την σειρά της δεν αφήνει παρά μνησικακία πίσω της…

Βεβαίως,θα πρέπει να μην αφήσουμε το άρθρο, να ολοκληρωθεί αν δεν θιγεί το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης, κυρίως στον εργασιακό χώρο. Επρόκειται για μάστιγα της εποχής, όπου η εργοδοσία χρησιμοποιεί τα σώματα των εργαζομένων σε μία ανίερη ανταλλαγή, όπου η ανάγκη επιβίωσης του θύματος για εργασία και επιβίωση, ανταλλάσσεται με την φιλήδονη ικανοποίηση του θύτη, με μοχλό πίεσης την απόλυση.

Το μικρό αυτό σημείωμα για τον εκφοβισμό, δεν είναι παρά ένα ακόμα, στην πληθώρα άλλων. Είναι τέλος, μία κραυγή αγωνίας, για ένα θέμα, το οποίο έχει δείξει η ιστορία του, αν δεν αντιμετωπιστεί, έστω και μακρόχρονα, θα εγκυμονεί νέους κινδύνους, όπως επιμαρτυρεί τραγικά η πρώτη τραγωδία με αιτία τον εκφοβισμό, το σχολείο Κολούμπια.